Jou of jouw + zelfstandig naamwoord

Jou of jouw zoon? Wat is juist?

jouw zoon
jou zoon (fout)

Het is "jouw zoon", niet "jou zoon".

"zoon" is een zelfstandig naamwoord. Vóór een zelfstandig naamwoord gebruik je het bezittelijk voornaamwoord "jouw": het gaat om iets wat van jou is of bij jou hoort. Test: "mijn zoon" klopt, "mij zoon" niet. Dus het is "jouw zoon". Het lidwoord valt daarbij weg: "de zoon" wordt "jouw zoon".

Ezelsbruggetje: vervang jou/jouw door mij/mijn. Past "mijn", dan is het jouw. Past "mij", dan is het jou. Zo werkt het

Voorbeeldzinnen

  • Jouw zoon heeft goed gevoetbald.
  • Zit jouw zoon al op de middelbare school?
  • Ik heb jouw zoon net nog gesproken.

Jou of jouw zoon? Wat is juist?

Het juiste antwoord is jouw zoon. Schrijf je jou zoon? Dan maak je een fout.

Wat betekent "zoon"?

Een zoon is een kind dat een jongen of man is, gezien vanuit zijn vader of moeder.

Waarom jouw?

"Zoon" is een zelfstandig naamwoord. Vóór een zelfstandig naamwoord gebruik je het bezittelijk voornaamwoord jouw. Het gaat om iemand die van jou is of bij jou hoort.

Je kunt het zelf testen met "mij" en "mijn":

  • mijn zoon klopt, dus het is jouw zoon.
  • mij zoon klopt niet, dus jou zoon is ook fout.

Past "mijn", dan schrijf je "jouw". Past alleen "mij", dan schrijf je "jou".

Het lidwoord valt weg

Als je "jouw" gebruikt, laat je het lidwoord weg. Je zegt dus niet "de jouw zoon", maar:

de zoon → jouw zoon

Voorbeelden

  • Jouw zoon speelt vanmiddag mee in het eerste team.
  • Ik hoop dat jouw zoon snel weer beter is.

Wanneer schrijf je dan wel "jou"?

"Jou" is de voorwerpsvorm van "jij". Je gebruikt het na een voorzetsel, of als lijdend of meewerkend voorwerp: Ik zie jou of Dit is voor jou. Hier past "mij": Ik zie mij, Dit is voor mij.

Staat er direct een zelfstandig naamwoord achter, zoals "zoon", dan is het altijd jouw.

Twijfel je ook over "zoon"?

Oefen jou of jouw