Jou of jouw zus? Wat is juist?
Het is "jouw zus", niet "jou zus".
"zus" is een zelfstandig naamwoord. Vóór een zelfstandig naamwoord gebruik je het bezittelijk voornaamwoord "jouw": het gaat om iets wat van jou is of bij jou hoort. Test: "mijn zus" klopt, "mij zus" niet. Dus het is "jouw zus". Het lidwoord valt daarbij weg: "de zus" wordt "jouw zus".
Ezelsbruggetje: vervang jou/jouw door mij/mijn. Past "mijn", dan is het jouw. Past "mij", dan is het jou. Zo werkt het
Voorbeeldzinnen
- Ik zag jouw zus in de trein.
- Jouw zus is echt aardig.
- Woont jouw zus ook in Utrecht?
Jou of jouw zus? Wat is juist?
Het is jouw zus. De vorm jou zus is fout.
Wat is een zus?
Je zus is een meisje of vrouw met dezelfde vader of moeder als jij. Zus is een zelfstandig naamwoord. Dat betekent dat je er een lidwoord voor kunt zetten: de zus.
Waarom jouw?
Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je het bezittelijk voornaamwoord jouw. Je laat daarmee zien dat iets van jou is of bij jou hoort. Het lidwoord valt dan weg: de zus wordt jouw zus. Je zegt dus niet "de jouw zus".
Een makkelijke test
Vervang jouw door mijn. Past dat, dan schrijf je jouw.
- Mijn zus klopt, dus jouw zus.
- Mij zus klopt niet, dus jou zus is fout.
De regel in het kort
- Jouw staat voor een zelfstandig naamwoord. Test: past mijn, dan schrijf je jouw.
- Jou is de voorwerpsvorm van jij. Je gebruikt het na een voorzetsel of als lijdend of meewerkend voorwerp. Test: past mij, dan schrijf je jou.
Voorbeelden
- Ik ontmoette gisteren jouw zus bij de bakker.
- Gaat jouw zus morgen mee naar het zwembad?
- Ik help jou graag met je huiswerk. (Hier past mij: help mij, dus jou.)
Onthoud: voor zus schrijf je altijd jouw.