Jou of jouw hond? Wat is juist?
Het is "jouw hond", niet "jou hond".
"hond" is een zelfstandig naamwoord. Vóór een zelfstandig naamwoord gebruik je het bezittelijk voornaamwoord "jouw": het gaat om iets wat van jou is of bij jou hoort. Test: "mijn hond" klopt, "mij hond" niet. Dus het is "jouw hond". Het lidwoord valt daarbij weg: "de hond" wordt "jouw hond".
Ezelsbruggetje: vervang jou/jouw door mij/mijn. Past "mijn", dan is het jouw. Past "mij", dan is het jou. Zo werkt het
Voorbeeldzinnen
- Hoe heet jouw hond?
- Mag jouw hond mee naar binnen?
- Jouw hond is echt lief.
Jou of jouw hond? Wat is juist?
Het is altijd jouw hond. De variant jou hond is fout.
Waarom jouw hond?
Een hond is een huisdier met vier poten dat blaft en vaak bij een gezin hoort. Hond is een zelfstandig naamwoord. Vóór een zelfstandig naamwoord gebruik je het bezittelijk voornaamwoord jouw. Daarmee laat je zien dat iets van jou is of bij jou hoort.
Doe de mijn-test. Je zegt mijn hond, maar niet mij hond. Past mijn, dan schrijf je jouw. Dus: jouw hond.
Het lidwoord valt weg
Zodra je jouw gebruikt, laat je het lidwoord weg:
- de hond → jouw hond
- de honden → jouw honden
Je schrijft dus niet de jouw hond.
Voorbeelden
- Is jouw hond bang voor vuurwerk?
- Ik pas graag op jouw hond.
De regel in het kort
- Jouw staat vóór een zelfstandig naamwoord. Test: past mijn, dan jouw.
- Jou is de voorwerpsvorm van jij. Je gebruikt het na een voorzetsel of als lijdend of meewerkend voorwerp. Test: past mij, dan jou. Bijvoorbeeld: Ik zie jou en De hond komt naar jou.
Staat er een zelfstandig naamwoord als hond direct achter, dan is het dus altijd jouw.